Dobór tynku rzadko sprowadza się do ceny worka. Decydują grubość warstwy, paroprzepuszczalność, nasiąkliwość i odporność mechaniczna, a te parametry rozchodzą się mocno między grupami materiałów.
Rodzaje tynków wewnętrznych według spoiwa
Rodzaje tynków wewnętrznych dzieli się przede wszystkim według spoiwa, bo to ono wyznacza zakres zastosowań. Tynk gipsowy nakłada się warstwą 8-15 mm, szybko schnie i daje powierzchnię gotową pod malowanie bez dodatkowej gładzi. Jego słabością pozostaje wrażliwość na długotrwałą wilgoć, dlatego trafia do pomieszczeń suchych i ogrzewanych.
Tynk cementowo-wapienny wymaga grubości 10-20 mm, zwykle w dwóch warstwach, i wiąże znacznie wolniej, orientacyjnie tydzień na każdy centymetr przed dalszymi pracami. W zamian daje wysoką odporność na wilgoć i dobrą przyczepność dla okładzin ceramicznych. Tynk cementowy o najwyższej wytrzymałości stosuje się w garażach, kotłowniach i na cokołach, natomiast tynk wapienny pozostaje rozwiązaniem renowacyjnym o bardzo wysokiej paroprzepuszczalności.
Normy porządkują te różnice liczbami. Klasyfikacja według PN-EN 998-1 przypisuje zaprawom klasy wytrzymałości na ściskanie od CS I, czyli 0,4-2,5 MPa, przez CS II w zakresie 1,5-5 MPa i CS III w zakresie 3,5-7,5 MPa, aż po CS IV powyżej 6 MPa. Osobno opisuje się nasiąkliwość w klasach od W0 do W2, gdzie W2 oznacza najniższą absorpcję wody.
Pomieszczenia mokre i strefy obciążone
Łazienka, pralnia i kuchnia w części roboczej wymagają podłoża odpornego na wilgoć, więc standardem pozostaje tam tynk cementowo-wapienny pod hydroizolację podpłytkową i płytki. Zastosowanie gipsu w takich strefach dopuszcza się warunkowo, wyłącznie przy szczelnym systemie izolacji i poza obszarem bezpośredniego zachlapania.
Piwnice i ściany z zawilgoceniem kapilarnym to domena tynków renowacyjnych o dużej porowatości, które zatrzymują sole wewnątrz warstwy zamiast oddawać je na powierzchnię. Klatki schodowe, korytarze i pomieszczenia techniczne zyskują na zaprawach klasy CS III lub wyższej, bo wytrzymują uderzenia i szorowanie.
Znaczenie ma też sam materiał ściany. Beton komórkowy o dużej chłonności wymaga wcześniejszego zagruntowania preparatem redukującym nasiąkliwość, natomiast gładki beton lub elementy silikatowe potrzebują mostka przyczepnego, inaczej tynk odspaja się całymi płatami. Przejścia między różnymi materiałami zbroi się siatką z zakładem sięgającym kilkunastu centymetrów po obu stronach styku.
Tynki zewnętrzne cienkowarstwowe
Elewacja rządzi się innymi prawami, bo warstwa ma tam 1,5-3 mm i pełni funkcję ochronno-dekoracyjną na systemie ociepleń.
-
mineralne: sucha mieszanka cementowo-wapienna, najwyższa dyfuzja pary wodnej, wymagają malowania farbą elewacyjną po sezonie, są sztywne i podatne na zabrudzenia,
-
akrylowe: dostarczane w postaci gotowej masy, elastyczne i odporne na uderzenia, o niskiej nasiąkliwości, ale przy wyższym oporze dyfuzyjnym, przez co nie zaleca się ich na wełnę mineralną,
-
silikatowe: spoiwo krzemianowe o odczynie zasadowym, wysoka przepuszczalność pary, naturalna odporność na glony, ograniczona paleta barw,
-
silikonowe: hydrofobowe i samoczyszczące, łączą dyfuzję z odpornością na zabrudzenia, stanowią najdroższą grupę w zestawieniu,
-
silikatowo-silikonowe: rozwiązanie pośrednie, coraz częściej wybierane na ocieplenia z wełny.
Nakładanie ręczne i maszynowe
Zużycie tynku cienkowarstwowego wynosi mniej więcej 2,5-4,5 kg na metr kwadratowy i zależy od uziarnienia, które przy fakturze baranka mieści się zwykle w przedziale 1-3 mm. Aplikację prowadzi się w temperaturze 5-25 stopni Celsjusza, bez bezpośredniego nasłonecznienia i z ochroną przed deszczem przez pierwsze 24-48 godzin. Całą płaszczyznę wykonuje się metodą mokre na mokre, z materiału z jednej partii produkcyjnej, inaczej na elewacji pojawiają się różnice odcienia.
Wewnątrz budynku przewagę daje aplikacja maszynowa. Agregat tynkarski podaje zaprawę w sposób ciągły, dzięki czemu trzyosobowa ekipa nakłada w ciągu zmiany 150-250 m kw. tynku gipsowego o grubości 10-15 mm, czyli kilkukrotnie więcej niż przy pracy kielnią. Praktyczne zestawienie parametrów i technik zawiera poradnik o rodzajach tynków i sposobach ich nakładania opracowany przez firmę Agregaty Małek, zajmującą się sprzedażą i serwisem agregatów tynkarskich, malarskich i szpachlarskich, silomatów oraz części zamiennych do maszyn budowlanych.
Artykuł sponsorowany
